hayat bir ironidir bazen içinde sizinde olduğunuz proje kalkınma ajansından onaylanır ve çocukluğunuzda dut ağacından dut almak için çıktığınız duvarı yıkarlar zira siz çocukluğunuzda sabahın geldiğini un fabrikasının çalışmasıyla anlamışsındır ve o şimdi o un fabrikası sizinde katkılarınızla hazırlanan sanayi müzesine dönüştürme evresinde duvarları yıkılması gerekmektedir yıkılan bir duvar değil çocukluğunuzun son adımlarıdır ve bazen başarı boğazda çok acı bir tat bırakır artık her sabah çocukluğunuza göz kırpacağınız o duvar yoktur ve bu sabah size o duvarın yıkılışını izlemek düşmüştür gidenlerin arkasından bakakaldığınız gibi sadece izlemişsinizdir anlamsız görünen ama içte kopan fırtınalarla